durdugun yer

strateji degistirmeye karar verdigimden beri daha cok sorgular oldum kendimi. zaten hep eglenirdim ruyalarimi analiz ederken kendi kendimle. evden ise, isten eve gidip gelirkenki yolculuklarimin en keyifli zamanidir kendimi, insanlari, dunyayi anlamaya calistigim dakikalar.. neyse, bir suredir kitaplarinin hediye edildigi ve bir de seminerlerine ayip olmasin diye gittigim, dinledigim ama cok da ciddiye almadigim ciftin seminerlerinde soylediklerini gunluk e-mail olarak almaya basladim. itiraf ediyorum cok iyi geliyor okuduklarim! hepsi bildigim seyler aslinda, hatta onlari tanimadan once de baskalarina verdigim tavsiyeler -kelin melhemi durumlari, biliyorum, biliyorum- .. mesela 2 gun once gelen e-mail'de soyle diyordu:
" birseyin olmasini cok istediginiz halde olmuyorsa zamanlamasi sizin icin iyi olmadigindandir bu. ama unutmayin ki herseyin kendi zamani var ve hersey kendi en uygun zamani icinde gelisiyor. siz bulundugunuz yerden mutlu olun ve bunu tekrarlayin kendinize. bilin ki istediginiz en uygun zamanda olacaktir'.
dedim ya bildigimiz seyler.. dualar da bunu soylemez mi? tasavvuf da, budizm de, annelerimiz de ayni seyi tekrarlamaz mi farkli nedenlerle?
peki neden bu kadar zor kabul etmek ve oluruna birakip herseyi sabretmek??