bulasici

Bugunun guzel bir gun olacagini biliyordum ama bekledigimden cok daha iyi gecti ve cok eglendim. Gulmekten ve konusmaktan cenem agriyor hala:) Sonra, elimde paketler eve donerken metroda esnedim bir ara. Ama elimde gazete oldugundan agzimi kapatamadim, biri ile gozgoze geldik o an. Ben utancla gulumsedim, o da bana gulumsedi. Bir anlik, oyle kucuk, zararsiz bu gulumseme ikimizede iyi geldii. Diger hatta gecmek icin indim sonra, platform degistirirken bir baktim binecegim tren geldi. Ayagimdaki topuklular merdivenlerden kosmami onledigi icin tam ben istasyona gelmistim ki, kapilar kapandi. Hala suratimda biraz onceki gulumseme asili idi. iste o an cok tuhaf bir sey oldu: Is cikisi kalabaliginda, ustelik de kalkmak uzere iken metronun kapilari benim icin yeniden acildi:) Bu nazik metro soforune -sahi ne denir metroyu kullanana?- el salladim ve herkesin gulumser bakislari altinda girdim iceri..

Biliyordum ben eskiden gulumsemenin bulasici oldugunu, ama unutmusum iste bir suredir. Bugun kendini hatirlatti, iyi oldu...