"Ankara'dan abim gelmis"

Aklima nereden geldiyse, eski kitaplari yeniden okumak gibi, eski sarkilari yukledim ipod'uma. Nasil daha once okudugunuz kitabi yeniden okudugunuzda gormediginiz cumleler cikiverir baska anlamlarla ortaya sarkilar da durum ayni. Grup Gundogarken'in bu guzel sarkisi populer oldugunda sanirim ortaokul son sinifta ya da lisedeydim. O zamanlar kucuk bir kiskanclik sarkisi sanirdim bunu. Hani Ankara'dan abisi gelmis ama annesi ve babasi onu cok severmis.. Simdi ise baska seyler dusunduruyor bu sarki bana. Annemizin, babamizin bizi cok sevdiginden emin oldugumuz o korunakli sicak evdeymisiz gibi hani. En buyuk derdimizin zorla yedirilen o sevmedigimiz et yemegi oldugu, ertesi gunku okuma odevini hala yapmamisligin suclulugu ama hayatin o korunakli zamani, cocuklugumuz. Cok sukur ki ben yakin cevremden kimseyi kaybetmedim. Ama Ilhan Sesen'in o sondaki "ah annem" inin anlamini sanirim bu sefer daha iyi kavradim...