27 Temmuz 2009 Pazartesi
su ve tuz
Sandim ki sular durulunca taslar yerine oturur. Boylece dalgalar durur ve anlarim nerede durdugumu. Ama sonra farkettim ki butun is deniz suyunun icindeki tuz olabilmekte. Ayni tuz gibi karismakta, erimekte suyun icinde, 1 olmakta. Hem anlayacak ne var ki, zaten ne hissediyorsan o anda, o iste hayatinin ozeti...
9 Temmuz 2009 Perşembe
Ozet
Dingin, sakin, bazen heyecanli, biraz stresli gunler gecirdim. Tatil de sayilabileeck, sinav da denebilecek turden bir zaman dilimi...
Ailemin, dostlarimin oldugu 'evime' gittim. Gecen seferkinden cok farkliydi ama bu kez hersey. Galiba ben farkliydim, belki de bu yuzden. Annemle sakin gunler gecirdik once, benim cok calismam lazimdi yine. Yine vaktim yoktu disari cikmaya, zaten cok sicak vardi disarida, bir de karmasa. Sonra, hayatimin 2 farkli doneminde onemli yer tutan 2 arkadasimin o zamanlar oturdugu sokaga her aksam bir is icin gitmem gerekti. Sanki tarihte yolculuk yapiyormusum gibi geldi. Ne cok zaman gecmis o sokaga girmeyeli ben. Halbuki ne kadar da yakinimizda.. Agir agir yurudum bildik kaldirimlarinda ve animsadim kendi kisisel tarihimi. Bi terzi dukkani gordum mesela sokakta, var miydi acaba eskiden de bilemedim. Saat 9:00 olmus ama o hala calisiyordu iceride, caminda ise Clive Owen siyah takim elbisesiyle bakiyordu gelen gecene. 'Acaba' dedim, 'bilse ne dusunurdu C. Owen bir sokak arasi terzisinin idolu oldugunu'.. Gulumsedim ve devam ettim yoluma..
Ne zamandir sokakta basibos gezen kedi/kopek gormemisim, gorunce sasirdim biraz. Ama en cok buna sasirmama sasirdim. Kedilere gulumsedim, bir donemecin kosesinde aksam yemegini yiyen mahallenin kopegi ile goz goze gelip selamlastik. Ben yine gulumsedim. Buyuk ihtimalle sokagin diger sakinleri beni deli sandi, uzaydan gelmiscesine sasirdigim icin her detaya, ben yine gulumsedim.
Sonra gecen sefer beni pek hos karsilamayan sehre gittim yine. Dedim ya farkliydi bu kez hersey/herkes. Yillar once bir toplantida tanistigim, son zamanlarda bir is icin haberlestigimiz ama cok da tanimadigim bir arkadasim evini, dahasi kalbini acti. Sastik, ne cok aynilik varmis hayatimizda, meger, turk filmi tadinda soylersek, 'kader arkadasiymisiz'. Kisa zamanda cok uzun yillar gecirmiscesine dost olduk, hem de en yakinindan. Ertesi gunku sinav iyi gecti tabii ve sanirim girilebilecek en son sinav da boylece bitti!
Ardindan bir diger yolculuk icin 'start' verildi. Ben sakin durmayi, sabretmeyi pratige gecirmeye calistim hep. Uzun zamandir gormedigim bir diger dostum, okudugum kitap, etrafimda olan biten hep yardim etti bu surece. Hatta annemin caydanligi ile bile iyi gecinir olduk:) Annemin kucuk 1 caydanligi var, eger benim gibi acele ederseniz her yere cay dokebilirsiniz bardaga cay koymak yerine. 2 haftanin sonunda, caydanligin dilinden anlayan, etrafa dokmeden cay koyabilen biri olmam benim icin buyuk zafer oldu elbet. Isin sirri acele etmemekmis, ogrendim.
Bir suru yavrusu olmus bir kedi gordum sonra, onlara sut birakan iyi insanlar, martilar gordum bol bol, bizim bahcedeki kedilerin yemeklerinden beslenen, cokca sarildim sevdiklerime, annemle bakistik, anlastik, bazen tartistik. Artik 'aksim' demeye karar verdigim 'oteki yarim' gelince sehri yeniden kesfe ciktik birlikte. Hic saat takmadim, bir yerlere kosturmadim, Alice'in hikayesindeki tavsan rolunden istifa ettim. Sehrin en islek caddesinde otururken bir restaurantta, minik sercenin tabagimdaki pilavi masaya dokup, yemesini izledim sessizce, suratimda asili gulumsemeyle.
Bugun onemli bir gun. Uzun zamandir cikmak istedigimiz yolculuk icin sahiden yola girdigimizi isaret eden cok onemli bir gun. Umarim biraz daha ileriye gittikce tabelalar daha da netlesir. Simdi biraz erken konusmak icin ama biz 'aksim'le ciktik bir kere yola. Umuyorum bu kez farkli olacak hersey. Umarim yollar bizi birbirinden guzel manzaralarla karsilayacak.
Dedim ya bu kez farkli hersey, ben farkliyim cunku!
Simdi kutlama zamani. Yasadigim 'evime' dondugumden beri girdigim sinavin onemini, neye yaradigini bile anlamadiklari halde hep beni destekleyen dostlarim gunler/geceler planlamislar benim icin. Ne mutlu bana.. Ne mutlu boyle dostlarim oldugu icin. Ben sinav gecmemden cok durdugumuz yeri kutluyorum ama, hayatimda olduklari icin ve hayatimda olanlar icin sukrederek her anima..
Ailemin, dostlarimin oldugu 'evime' gittim. Gecen seferkinden cok farkliydi ama bu kez hersey. Galiba ben farkliydim, belki de bu yuzden. Annemle sakin gunler gecirdik once, benim cok calismam lazimdi yine. Yine vaktim yoktu disari cikmaya, zaten cok sicak vardi disarida, bir de karmasa. Sonra, hayatimin 2 farkli doneminde onemli yer tutan 2 arkadasimin o zamanlar oturdugu sokaga her aksam bir is icin gitmem gerekti. Sanki tarihte yolculuk yapiyormusum gibi geldi. Ne cok zaman gecmis o sokaga girmeyeli ben. Halbuki ne kadar da yakinimizda.. Agir agir yurudum bildik kaldirimlarinda ve animsadim kendi kisisel tarihimi. Bi terzi dukkani gordum mesela sokakta, var miydi acaba eskiden de bilemedim. Saat 9:00 olmus ama o hala calisiyordu iceride, caminda ise Clive Owen siyah takim elbisesiyle bakiyordu gelen gecene. 'Acaba' dedim, 'bilse ne dusunurdu C. Owen bir sokak arasi terzisinin idolu oldugunu'.. Gulumsedim ve devam ettim yoluma..
Ne zamandir sokakta basibos gezen kedi/kopek gormemisim, gorunce sasirdim biraz. Ama en cok buna sasirmama sasirdim. Kedilere gulumsedim, bir donemecin kosesinde aksam yemegini yiyen mahallenin kopegi ile goz goze gelip selamlastik. Ben yine gulumsedim. Buyuk ihtimalle sokagin diger sakinleri beni deli sandi, uzaydan gelmiscesine sasirdigim icin her detaya, ben yine gulumsedim.
Sonra gecen sefer beni pek hos karsilamayan sehre gittim yine. Dedim ya farkliydi bu kez hersey/herkes. Yillar once bir toplantida tanistigim, son zamanlarda bir is icin haberlestigimiz ama cok da tanimadigim bir arkadasim evini, dahasi kalbini acti. Sastik, ne cok aynilik varmis hayatimizda, meger, turk filmi tadinda soylersek, 'kader arkadasiymisiz'. Kisa zamanda cok uzun yillar gecirmiscesine dost olduk, hem de en yakinindan. Ertesi gunku sinav iyi gecti tabii ve sanirim girilebilecek en son sinav da boylece bitti!
Ardindan bir diger yolculuk icin 'start' verildi. Ben sakin durmayi, sabretmeyi pratige gecirmeye calistim hep. Uzun zamandir gormedigim bir diger dostum, okudugum kitap, etrafimda olan biten hep yardim etti bu surece. Hatta annemin caydanligi ile bile iyi gecinir olduk:) Annemin kucuk 1 caydanligi var, eger benim gibi acele ederseniz her yere cay dokebilirsiniz bardaga cay koymak yerine. 2 haftanin sonunda, caydanligin dilinden anlayan, etrafa dokmeden cay koyabilen biri olmam benim icin buyuk zafer oldu elbet. Isin sirri acele etmemekmis, ogrendim.
Bir suru yavrusu olmus bir kedi gordum sonra, onlara sut birakan iyi insanlar, martilar gordum bol bol, bizim bahcedeki kedilerin yemeklerinden beslenen, cokca sarildim sevdiklerime, annemle bakistik, anlastik, bazen tartistik. Artik 'aksim' demeye karar verdigim 'oteki yarim' gelince sehri yeniden kesfe ciktik birlikte. Hic saat takmadim, bir yerlere kosturmadim, Alice'in hikayesindeki tavsan rolunden istifa ettim. Sehrin en islek caddesinde otururken bir restaurantta, minik sercenin tabagimdaki pilavi masaya dokup, yemesini izledim sessizce, suratimda asili gulumsemeyle.
Bugun onemli bir gun. Uzun zamandir cikmak istedigimiz yolculuk icin sahiden yola girdigimizi isaret eden cok onemli bir gun. Umarim biraz daha ileriye gittikce tabelalar daha da netlesir. Simdi biraz erken konusmak icin ama biz 'aksim'le ciktik bir kere yola. Umuyorum bu kez farkli olacak hersey. Umarim yollar bizi birbirinden guzel manzaralarla karsilayacak.
Dedim ya bu kez farkli hersey, ben farkliyim cunku!
Simdi kutlama zamani. Yasadigim 'evime' dondugumden beri girdigim sinavin onemini, neye yaradigini bile anlamadiklari halde hep beni destekleyen dostlarim gunler/geceler planlamislar benim icin. Ne mutlu bana.. Ne mutlu boyle dostlarim oldugu icin. Ben sinav gecmemden cok durdugumuz yeri kutluyorum ama, hayatimda olduklari icin ve hayatimda olanlar icin sukrederek her anima..
Not. Foto penwrep'e aittir.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Hakkımda
- ic sohbetleri
- The fact is always obvious much too late, but the most singular difference between happiness and joy is that happiness is a solid and joy a liquid. ~J.D. Salinger