Sosyolog

Icimdeki sosyolog bu ara yine cok calisiyor. Kendi psikoanalizlerimden vakit buldukca dinliyorum ben de bu cok konusan kendini bilmezi.

Mesela,

-Su aralar cok revacta olan o filmi gormeye gittim. Biliyordum sevecegimi, cunku fikirlerine cok guvendigim can dostum bayılmıstı izlediginde. Ben 1000 tane yazi okumustum galiba oncesinde film hakkında. Güzeldi, güzelligi cok gercek olmasındandi ama. Sonra hala tamamen dolu sinema salonundaki insalara baktim biraz. Niye bu kadar cok agladigini dusundum insanlarin bu filmin sonuna. Ne cok marazi aski olan insan varmıs meger! Herkes geride biraktiklarina, gencligine, pismanliklarina agliyor olsa gerek. Onun icin bir zamanlar kimsenin adini bile dogru durust bilmedigi, simdi ise oldugunden habersiz programlarina cikarmaya calistiklari kadinin sarkisinin bu kadar cok dinlenmesi.

- Ozellikle gectigimiz haftalarda cok daha belirgin birsey fark ettim. Her yastan, her egitimden insan pozitif dusunce gucunden bahseder olmus canim ulkemde! Bunu bir aydinlanma olarak almak lazim belki. En cok satan kitaplar listesini de ele gecirmis bu akim. Guzel elbette insanlarin pozitif olmaya calismasi ve bunu kendilerini inandirmak istercesine surekli baskalarina tavsiye etmesi. Bense, acaba diyorum, o kadar yolunda gitmeyen, o kadar olumsuzluk icinde artik insalarin tek cikis noktasi bu mu? Bir kismi dine sariliyor bir kismi ise dusunce gucune. Her iki sekilde, cok abartilmadikca, bence iyi ama yine de tuhaf geliyor, hayatindaki herkesle kavgali, huzursuzlarin bile bir bilge edasi ile boyle seylerden dem vurmasi.. Yine de 'belki de farkina varmislardir ve degisimdir bu yasananlar' diye dusunmek lazim galiba...