Yol hikayeleri

Tuhaf seyler oluyor yine... Dun ise gelirken yine kulagimda ipod, yeni indirdigim 'eski' sarkilari dinliyordum.. Tam B. Ortacgil ve Teoman 'mavi kus'u soylerken bir anda oluverdi. Otobus, yavasladi, koca govdesi piyano ile ayni ritmi yakaladi ve koca yolda 'mavi kus'a kendi 'kirmizi kus' hali ile eslik etmeye basladi. Saskinlikla etrafima baktim ama herkes sabahin mahmurlugundaydi galiba kimse farketmedi, yok yok, pusetteki bebek anladi:)

Mavi kus sanki bir dustu ve kasla goz arasinda ben de gordum ayni dusu...


Bir baska gun, bu kez eve donerken metroda oldu benzer birsey. Hep sevmisimdir insanlarin yuzlerini incelemeyi. Kucukken, lisedeyken:), insanlarin ellerinden yaptigi isi ve hayatini tahmin etme oyunu oynardim kendi kendime. Sonra, buyuyunce biraz daha dikkatle bakmaya basladim, bu kez yuzlerine. Yuzlerindeki kirisikliklara bakip, o kirisikliklarin anlattiklarini dinlemeye basladim.. Yine boyle bir anda, karsimda oturanlarin cocuk yuzlerini goruverdim. Su adam mesela, ciddi bakislari, takim elbisesi, kirlasmis saclari ve 'onemli' dokumanlarini tutan ellerinde birden merakli cocuk bakislarini gordum. Sonra yaninda oturan, hos zenci kadina takildi gozlerim. Dikkatlice yapilmis makyajindan, elinde simsiki tuttugu cantasina kaydi bakislarim. 'Hello kitty' yaziyordu cantanin uzerinde, o anda dokunup yuzune ' everything is going to be fine baby' demek istedim. Ardindan ayakta duran bir cift ilisti gozume. Adamin olgun bakislari ve kizin muzip gulusleri ile oyalandim biraz. Sonra inecegim duraga yaklastigimi anons etti hep ayni neseli tonla konusan otomatik kadin sesi. Ben kendi cocuklugumu dusundum. Guzel ve mutlu cocuklugumu. Ilginc ama ben hayatimin hicbir donemini yeniden yasamak istemedim simdiye dek. O yuzden hep sevmisimdir dogumgunlerimi. Bulundugum yerden -genelde- memnun, daha cok yuzum ileriye donuk durdum hep. Belki de bu yuzden az 'keske'lerim. Ne guzel.. Cok daha guzel seyler olacak biliyorum, bekliyorum ve umuyorum.. Kendi cocuk yuzumu saklamaya ise hic ugrasmiyorum belki de bu yuzden ozlemiyorum cocuklugumu..
Zaten hep yanimda tasiyorum!