Herkes bana sorgulamamami ogutluyor. Isyan etmememi..Sukredip devam etmemi soyluyorlar. Ama ben biktim hep istatistiklerin kotu kismini olusturmaktan.
Ne cok soru sorariz cocuklukta, genclikte. Sonra, ya sorularin cevaplarinin bulunamayacagina inaniriz ya da sIkIliriz kendi sorularimizdan, vazgeceriz. Belki de benim derdim bu. Kafam hep soru isaretleri dolu, cevapsiz kaldikca sorular daha da cogaliyor soru isaretleri. Birakmali mi sahiden soru sormayi? Suyun akisina dogru kendini birakip akintiya kurek cekmemeli mi insan? Bogulacaksa da bogulmali mi? Peki gencken her yere yazdigimiz 'Asla vazgecme' sloganlarina ne olacak o zaman? Hersey bosa mi?
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hakkımda
- ic sohbetleri
- The fact is always obvious much too late, but the most singular difference between happiness and joy is that happiness is a solid and joy a liquid. ~J.D. Salinger
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder