Susmak

cok zormus! Ben herseyimi sesli yasarim. Sevgim de, sevincim de, kızgınlıgım, ofkem de hep disimdadir. Bir suredir ailemin bir kismina -bir kisim medya gibi oldu:)- biraz kizgin, cokca kirgindim. Kizginlik cabuk gecti ama kirginlik devam ediyor(du). Uzakta olmanin da avantaji ile konusmuyordum pek telefonda onlarla. Bizim icin tatil olan su zamanlarda onlarla kalacagimiz icin bir suredir gergindim acikcasi. Kimseyi kirmak istemiyordum ama kirginligimi da atamamistim. Bunu da cokca seslendirdim dostlarima: 'Off ne yapacagim simdi, konusmak istemiyorum ki ben onlarla simdi, stresliyim cok' diye dert yandim. Ne mi oldu???? İste ki olsun bir kez daha kendini bana gosterdi! Daha vardigimiz gun araba bozuldu, cekici gelene kadar ben sogukta dondum ve o gun bugundur sesim kisik!!!!:)Simdi konusmak istiyorum ama bogazim cok aciyor konusunca, ben de 'ee bunu sen istedin' diyorum kendime ve dinliyorum bolca...

Dun

Dun her yer kalabalikti, insanlar evlerine kosuyorlardi alisveris torbalari dolu. Uzun zamandir gormedikleri aile bireyleri icin hazirlayacaklari yemekler akillarinda..
Dun sokaklarda insanlar korolar halinde 'birbirinizi affedin, kendiniz icin af dileyin, Tanri'nin oglu sizi seviyor' diyordu.
Dun kafamin icinde Leonard Cohen o cok sevdigim sarkisini mirildaniyordu:

And Jesus was a sailor
When he walked upon the water
And he spent a long time watching
From his lonely wooden tower
And when he knew for certain
Only drowning men could see him
He said "All men will be sailors then
Until the sea shall free them"
But he himself was broken
Long before the sky would open
Forsaken, almost human
He sank beneath your wisdom like a stone

Guleriz aglanacak halimize...

Biraz once haberlerde cok komik birsey duydum. Adamin biri karisi ile kavga etmis ve mahkeme CEZA olarak kitap okumalarini sart kosmus:) Ellerinde kitap sarmas dolas roportaj veriyorlardi.

Acaba diyorum onceki hayatimda cok mu suc isledim:)

Karma

Cok uzun zamandir beni uzen birsey bugun sona erdi. Bir tur is meselesi, gereksiz yere strese sokan, olmadik uzuntulere neden olan, bir suru sorun yaratan bir is ve tum bunlarin sebebi olan 1 kadin. Son 4 aydir o kadar kizdim, o kadar uzuldum, o kadar kotu seyler dusundum ki! Bugun, birden isler bizim acimizdan yoluna girince ve -umarim- o kadini son kez gordugumde sadece uzuldum onun adina. Giderken o hala beni, bizi provoke edici seyler soyluyordu bense sakince durdum ve ' cok uzuluyorum senin icin, cok zor olmali boyle yasamak' dedim sadece.. Birsey diyemedi, sadece bakakaldi, gulmeye calisti ama birsey diyemedi. Ben sahiden uzuldum bu kadar negatif enerji ile dolu oldugu ve surekli birilerinin basini belaya sokmaya calistigi icin. Hastaliktan gozunu acamayan cocugu icin, artik onunla basedemedigi her halinden belli olan kocasi icin ama en cok onun icin.Bunca zamandir bu kadar kizginken boyle olabildigim icinse aferin dedim kendime. Sonra onu, kendi inandigi Tanrilara havale ettim, gitti.. Bu da bu yilin en iyi haberi oldu gider ayak:)

Iyimser

" You are just a few laughs away from letting a whole lot of good stuff in. You are just a few kisses away from letting a whole lot of good stuff in. You are just a little bit of relief away from letting a whole lot of good stuff in."

Haftasonu turistcilik oynadik. Nerede kalabalik gorduysek oraya girdik, negatif elektrik falan kalmadi insanlarla carpismaktan. Bu ara herkes pek mutlu. Yeni umutlar, isikli panolar, ucuzluklar, bir cesit sifirlama sansi hayati yeni yilla birlikte cocuksu bir cosku veriyor insanlara. Bindigimiz metronun soforu- hala bilmiyorum ne denir baska??- hic usenmeden bizim metroda oldugumuz sure boyunca her durakta gelenlere 'hosgeldiniz', gidenlere 'iyi aksamlar,iyi yillar, hersey gonlunuzce olsun, tanri sizi korusun' dedi. Her 2dk da bir bunlari tekrarladi yeniden yeniden... Herkesin iyimser olmaya, iyi seyler beklemeye ne cok ihtiyaci var su aralar. Tanri sahiden de hepimizi korusun!

bulasici

Bugunun guzel bir gun olacagini biliyordum ama bekledigimden cok daha iyi gecti ve cok eglendim. Gulmekten ve konusmaktan cenem agriyor hala:) Sonra, elimde paketler eve donerken metroda esnedim bir ara. Ama elimde gazete oldugundan agzimi kapatamadim, biri ile gozgoze geldik o an. Ben utancla gulumsedim, o da bana gulumsedi. Bir anlik, oyle kucuk, zararsiz bu gulumseme ikimizede iyi geldii. Diger hatta gecmek icin indim sonra, platform degistirirken bir baktim binecegim tren geldi. Ayagimdaki topuklular merdivenlerden kosmami onledigi icin tam ben istasyona gelmistim ki, kapilar kapandi. Hala suratimda biraz onceki gulumseme asili idi. iste o an cok tuhaf bir sey oldu: Is cikisi kalabaliginda, ustelik de kalkmak uzere iken metronun kapilari benim icin yeniden acildi:) Bu nazik metro soforune -sahi ne denir metroyu kullanana?- el salladim ve herkesin gulumser bakislari altinda girdim iceri..

Biliyordum ben eskiden gulumsemenin bulasici oldugunu, ama unutmusum iste bir suredir. Bugun kendini hatirlatti, iyi oldu...

akintiya karsi

'Rest seems like a nice contrast to overwhelment, but enthusiasm is always chosen over rest. The only thing that ever makes you tired or bogs you down is resistance.'

Su ara suyun akisina dogru yuzme denemeleri yapiyorum kafamda. Bir turlu tam oturmuyor ama hipotez yerine. Akintiya daha basindan teslim mi etmeli vucudumuzu? Peki ya somon baliklari? Akintiya karsi yuzdukleri icin mi yasayabiliyorlar bir balik icin oldukca uzun olan bir omru? Tam 60 yil(!). Bunun icin mi o kadar gucluler ve lezzetli etleri? Akintiya karsi durmanin iyi yanlari da var demek istiyorum galiba. Tamam kabul, her zaman degil belki. Uzakta yasan olarak ilginc buldugum bir diger mesele daha var somonlarla ilgili kafamda. Ne kadar uzaga giderlerse gitsinler sonunda hep dogduklari yere donmeyi basariyorlar olmek icin. Bir de hafizasi yok derler baliklarin!

Not: Bu kadar somon felsefesinden sonra oglen yemekte ne vardi? Tabii ki somon:)