Meger icimde biri daha varmis, hem de en baskin, en basina buyruk olani oymus.. Kavga edenlere bakmadan, sessizce planlari yapti, otekileri de yanina cekti ve toparlandik hep beraber cabucak. Perdeleri de kapatmadi ustelik. Tuhaf.. Hayat tuhaf, insan daha da tuhaf.. Insan beyni, benligi kendi ozumde ve sonra da genelde hala sasirtmaya, buyulemeye devam ediyor beni.. Hafizam cok gucludur benim, hep ovunmustum bununla, simdilerde ise 'iyi ki' diyorum, 'iyi ki unutabiliyoruz' ve hatta iyi bir hafizaya sahip olmayi bir tur 'curse' olarak gormeye basladim..
En sevdigim sair/sarkici yeni album cikarmis, dinliyordum gecenlerde. Oyle 1 sarkiyi 50 kere dinlemem lazim eger sevdigim birine aitse. Hem is yapip, hep dinlerken 51. kez, 'bırak hazır açmışken kapılarını kalbim(n)e biraz daha temiz hava girsin' dedi kulagima.. Sonra, haftasonu gittigim film festivalinde en cok guldugum adam, hem de kendi filmini izlemek icin gelip yanima oturmasin mi! Bol bol gulduk birlikte, bazen altyazilar ile dalga gectik, bazen muzik baslayinca birlikte tempo tuttuk. Tum bunlardan bir anlam cikardim elbet. Hidirellez'i de firsat bilip, icimdeki firsatcinin dileklerini siralamasina da goz yumdum.
Hergun bir digerinden farkli, hergun yeni umutlar, yeni hayaller, yeni hayatlar doguyor. O zaman hergun yeniden temize cekmeli insan kendini.
Son yillarda hep ayni seyleri diliyorum, belki de zamani gelmistir dileklerimin, biraz daha direnmeli ve skor tutmayi birakmali..
Hakkımda
- ic sohbetleri
- The fact is always obvious much too late, but the most singular difference between happiness and joy is that happiness is a solid and joy a liquid. ~J.D. Salinger
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder